Uziemienie fizyka

Zadanie uziemienia elektrostatycznego liczy na ograniczeniu ryzyka powstania wybuchu palnych substancji, na wynik przeskoku iskry elektrostatycznej. Najczęściej wprowadza się go w obszarze transportu i obróbki palnych gazów, proszków i cieczy.

Uziemienie elektrostatyczne może być inną postać. Najspokojniejsze oraz nieco skomplikowane modele robią się z zacisku uziemiającego i z przewodu. Bardziej mocne i zwiększone technologicznie są wyposazone w tryb ochron stanu uziemienia, dzięki któremu możliwe jest dozowanie lub transport produktu, to kiedy uziemienie zostało w harmonijny sposób podpięte.

Uziemienia elektrostatyczne przeważnie są podawane w toku załadunku lub rozładunku cystern kolejowych, drogowych, zbiorników, beczek, tzw. big-bagów czy elementów instalacji procesowych.

W końca napełniania lub opróżniania zbiorników o nowej zawartości (np. zbiorników z proszkami, granulatami, cieczami) mogą powstać groźne naładowania elektrostatyczne. Źródłem ich powstania potrafi stanowić też mieszanie, pompowanie lub rozpylanie substancji łatwopalnych. Ładunki elektryczne powstają poprzez kontakt lub wydawanie się poszczególnych cząstek. Wielkość ładunku elektrycznego będzie uzależniona od własności elektrostatycznych powierzchni, jakie się ze sobą kontaktują. W rezultatu swego i nagłego kontaktu z uziemieniem lub nienaładowanym celem może powstać krótki impuls prądowy, który będzie jasny w perspektywie iskry. Brak opieki nad rozładowaniem iskrowym może wywoływać zapłon mieszaniny gazów i powietrza, co świadczy eksplozję lub duży wybuch. Uziemienie elektrostatyczne "electrostatic earthing" eliminuje niebezpieczeństwo wybuchu, dzięki kontrolowanemu odprowadzaniu ładunków elektrostatycznych.